Nerwica — jak jej przeciwdziałać?

Stres, przemęczenie, walka o byt, nieumiejętność radzenia sobie z problemami, trauma. To pojęcia, które dla większości z nas są nieobce. W jaki sposób cywilizacja i nasza własna osobowość wpędzają nas w chorobę?

Nerwice, bo o nich mowa, dzielą się na kilka rodzajów i obejmują grupę zaburzeń psychicznych. Dysfunkcje narządów, psychogenne zaburzenia emocjonalne, zakłócenie procesów psychicznych, zachowania patologiczne wzajemnie ze sobą powiązane i utrzymujące się przez dłuższy czas, stają się podstawą zdiagnozowania nerwicy. Z chorobą ściśle wiąże się lęk i zaburzenia wegetatywne: zaburzenia snu, łaknienia, seksualne itp. Co ciekawe, chory zwykle zdaje sobie sprawę, że objawy jego choroby są całkowicie nieuzasadnione, jednak nie potrafi reagować inaczej niż lękiem, frustracją. Lęk jest reakcją na ujemny bodziec środowiskowy lub emocjonalny. Bodziec, będąc stale obecny prowadzi do nieustannego stanu napięcia i niepokoju. Podkreślić należy, że bodziec może być patologiczny, ale nie musi. Często bywa tak, że to nasza reakcja na konkretny czynnik jest nieprawidłowa i prowadzi do frustracji. Nieświadomie możemy obciążać się czymś zgoła nieistotnym, co interpretujemy w zły, stresogenny sposób.

Przyczyną nerwicy jest najczęściej nieuświadomiony konflikt wewnętrzny. Zwykle dotyczy rozbieżności między własnymi możliwościami, a celami jakie sobie stawiamy. Warto więc stawiać sobie obiektywnie realne cele, żeby nie wpędzać się we frustrację płyną z porażek. Często chodzi także o to, że przez rozliczne zakazy społeczne jednostka nie może się realizować tkwiąc w schemacie, w który nie potrafi się wpisać. Niezrealizowane potrzeby nie mogą znaleźć ujścia i potęgują stres, co zauważył już Zygmunt Freud.  Ważne są oczywiście interakcje z otoczeniem, gdyż często obowiązki są nakładane na nas odgórnie. Zbyt duża presja społeczna może prowadzić do nerwicy zwłaszcza, gdy konkretna osoba kiepsko radzi sobie ze stresem. Czynnikiem powodującym nerwice są także różnego rodzaju traumy.

W kontaktach interpersonalnych nerwice często objawiają się jako egocentryzm i perfekcjonizm. Podstawą zdrowego funkcjonowania jest obserwowanie siebie, zmian następujących w charakterze i analizowanie czynników środowiskowych, które wpływają na naszą kondycję psychiczną. Chcąc wykluczyć zaburzenia nerwicowe, należy być świadomym jej objawów, które dzieli się na trzy grupy: zaburzenia somatyczne, zaburzenia funkcji poznawczych i zaburzenia emocjonalne. Do objawów somatycznych należą: brak czucia pewnych obszarów skóry, zaburzenia wzroku, słuchu lub nadmierna wrażliwość na bodźce, poczucie ciągłego zmęczenia,  trudności z oddychaniem, uczucie ciasnoty w klatce piersiowej, napięciowy ból głowy, żołądka, serca i kręgosłupa, zespoły depresyjno-lękowe zawroty głowy, drżenie kończyn, kołatanie serca, nagłe uderzenie gorąca, zaburzenia funkcjonowania organów wewnętrznych, zaburzenia seksualne, zaburzenia równowagi, napady drgawkowe przypominające padaczkę, itd. Do zaburzeń funkcji poznawczych zalicza się: natrętne myślenie, zaburzenia pamięci, problemy z koncentracją, subiektywnie odczuwalne zmiany w percepcji rzeczywistości. Na zaburzenia emocji składają się fobie ( patologiczne lęki przed pewnymi przedmiotami, zwierzętami, sytuacjami), niepokój, napady lęku, apatia, anhedonia, podwyższone napięcie, stałe poirytowanie, przygnębienie. Pojedyncze objawy wcale nie świadczą o nerwicy, ale jeśli można u siebie zaobserwować liczne z wyżej wymienionych, warto skonsultować się z internistą, gdyż to on dokonuje wstępnej oceny zdrowia psychicznego pacjenta.

Nerwice będąc odpowiedzią na negatywny bodziec środowiskowy lub emocjonalny, w swej naturze są dość skomplikowane i jeśli szybko nie ustępują – wymagają świeżego i profesjonalnego spojrzenia terapeuty. Pośpiech, rywalizacja na niemal każdej płaszczyźnie życia, rozluźnienie więzi społecznych, poczucie braku zrozumienia, samotność i niezrealizowane pragnienia napotykając mało odporną na stres jednostkę, owocują nerwicą. Z szacunków wynika, że na tego typu zburzenia cierpi aż 20% Polaków.

Skutkiem nerwicy jest obniżenie jakości życia, utrata radości, fobia społeczna, izolacja, brak poczucia własnej wartości, wypadanie z dotychczasowych ról społecznych, stały niepokój, a nawet depresja. Objawy często ustępują same po wyeliminowaniu stresującego czynnika. Elementarne znaczenie w leczeniu nerwic ma psychoterapia, a w cięższych przypadkach – także farmakoterapia.

Najlepszą profilaktyką zdaje się być próba życia w zgodzie ze sobą, wymaganie od siebie nie więcej, niż jest się w stanie osiągnąć, unikanie stresu i budowanie trwałych więzi społecznych. W dzisiejszym industrialnym świecie pełnym walki z przeciwnościami losu wydaje się być to trudne. W odzyskaniu spokoju pomóc mogą różne metody relaksacji – masaże, medytacje, pranayama (szereg technik oddechowych), joga, czy też zwykła wycieczka na łono natury, np.  do lasu. Nie pozwólmy, by kierowały nami negatywne emocje, z tym da się walczyć.

Autor: Paulina Trybuła

Często wyszukiwane:

• nerwica
• nerwice
• jak przeciwdziałać nerwicy
• nerwica -leczenie
• czy nerwica objawia sie gorącem w klatce piersiowej i na twarzy orwa bólem głowy
• jak zapobiegac nerwicy i jej objawom
• radzenie sobie z nerwicą
• stres i jego rodzaje
• zbyt duża ilość stresu a nerwica

Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz także:

Stres a bóle żołądka

Wielu z nas cierpi na bóle żołądka związane z nerwowymi sytuacjami. Stres powodować może także nudności, wymioty czy biegunkę. Jak temu przeciwdziałać? Życie codzienne... 

Czkawka

Zazwyczaj w nieoczekiwanym momencie pojawia się ona – czkawka. Zwykle potrafi męczyć od kilku minut do godziny. Skąd się bierze? Jak się jej pozbyć? Informacje znajdziecie... 

Menopauza

Menopauza jest naturalnym procesem biologicznym, w trakcie którego dochodzi do osłabienia funkcji hormonalnej jajników, co prowadzi do ustania menstruacji. Jest to okres przejściowy... 

Sposoby radzenia sobie ze stresem – cz.1

Mój organizm od stóp do głów: cz. 1 – Mózg i układ nerwowy Życie obfituje w nerwowe sytuacje. Praca, szkoła, sprawy prywatne – to tylko niektóre przykłady. Złe funkcjonowanie... 

Jak opanować egzaminacyjny stres?

Artykuł omawia jedną z najłatwiejszych i najbardziej skutecznych technik opanowania stresu, ze szczególną uwagą na stres, który odczuwamy przed egzaminem. Technika opanowania...